Penelopé – met Barbara Jansma

.

Siddering


door mij heen leef jij

siddering
die mijn leven tekent
dag in dag uit
in het zand om ooit
weer te verwaaien

mijn helft weg
laat ik me meevoeren
naar overal
jouw ziel
door mij heen

golven over zeeën
nog verder
waar geen grenzen zijn
dáár wil ik samensmelten
op die ene heldere toon
als de boog ontspant
.

©svara
02-09-10
.

Prent: Barbara Jansma
Dit gedicht heb ik geschreven n.a.v. een thema-blogdag op initiatief van Barbara in september 2010
Barbara dank je! http://barbarajansma.wordpress.com/

.

Meer gedichten die ik schreef bij prenten van Barbara uit: Beppe Maaikes Ondraaglijke Vertellingen

Mevrouw van der Pol – Eigen zó Wijs
Het beweeglijke méér
Voetnoot
Zwierend

De Viegenier

 

.
.

Advertenties

10 thoughts on “Penelopé – met Barbara Jansma

    • Ha die Marjelle en welkom hier
      die haeder is een gedeelte van het schilderij dat je vindt onder: over svara
      ik ben nog volop aan het experimenteren met de achtergrond en overweeg nog een ander thema, dus kom lekker nog eens langs en je hoeft niet altijd een reactie achter te laten toch?
      doe ik ook niet altijd.
      groet je

  1. Onderstaande reacties ontving ik op het Volkskrantblog

    BarbaraJansma september 16, 2010 bij 18:40

    Prachtig svara!! En jij ook bedankt!
    Tekent in het zand om te verwaaien, vind ik erg mooi

    assyke september 16, 2010 bij 18:40

    door mij heen leef jij
    siddering
    mooi…svara

    IngridvandenBergh september 16, 2010 bij 20:17

    Prachtig, dit svaradicht.
    Bij ‘siddering’ maar ook bij de inhoud van het gedicht, denk ik aan de golfjes die in het zand achterblijven als de zee zich heeft teruggetrokken en de wind met het strand heeft gespeeld.
    (deze reactie heb ik ook op Barbara’s blog gezet)

    bert september 17, 2010 bij 00:32

    een mooi beeld, samensmelten op een heldere toon …

    paco painter september 17, 2010 bij 08:35

    Prachtig, Svara

    Woutervanheiningen september 17, 2010 bij 09:45

    Mooi om te lezen hoe iedereen die heeft meegedaan met Barbara een andere invulling heeft van wat ze zien.

    antoinette duijsters september 17, 2010 bij 09:49

    Ook heel mooi, ja ik ben de bijdragen van achter naar voor aan het lezen:-)

    cor3306 september 17, 2010 bij 10:01

    in het zand weer te verwaaien, mooi hoor

    Kiezels september 17, 2010 bij 10:37

    erg mooi, Svara

    svara september 17, 2010 bij 09:39
    @Barbara
    ‘verwaaien’ doen we uiteindelijk allemaal
    ervaringen met ons mee ;-)
    @Assyke,
    kan dat gevoel niet anders beschrijven
    ik kom ook nog bij jou
    @Ingrid
    dank je!
    net zoals die ‘levenservaringsgolfjes’ die als indrukken in ons achterblijven en we daarin ons leven, leven
    kom nog bij jou
    @Bert
    samensmelten…
    zo is dat
    zo voelt dat
    dank je
    tot bij jou
    @Paco
    dank je
    ik ben er zelf ook blij mee
    kan niet anders
    omdat ik het echt zo kan voelen sidderen
    @Wouter
    dank je
    niet alleen wat ik zag maar ook weer even over Penelope gelezen
    vooral wat ik voelde op dat moment
    tot bij jou
    @Antoinette
    dank je
    mooi project
    ik geniet ervan
    @ cor
    dank je
    tja, dat verwaaien, ik vermoed dat er uiteindelijk niks anders op zit…
    @ Kiezels
    dank!

  2. Pingback: Zwierend – met Barbara Jansma «

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s