Stilte

.

.

©Iris Libanon

.

.

.

geen stilte is anders
de ander niet anders
hoe anders is de waarneming
in het voorafgaan

.

©svara/2010

.

.

.

.

.

.

Advertenties

Vooruit uit het zicht

.

.

.

.

Mijn gedachten lopen de kilte mee
van deze ochtend die de toppen
nog hult in dichte hemelse sluiers
na een nacht in dit schaars bevolkte bos
waar wolken stof, gulzig opwaaiden
lijnen krachtig werden aangesnoerd.

Geen zomerjurk, geen bloot te zien
als ik zoek naar helder blauwe ogen
in elke wolk met zijn eigen gezicht
wanneer zij in alle vroegte bij elkaar
aanschuiven in een onbedekt heelal
alsof het om een onderonsje gaat.

Zij waren er eerder dan ik mij wist
om zich te verwarmen onder de zon
eerder dan de vertrouwde krekels
die zich keer op keer wakker kirren
in hoopvolle golven om weer snel
neer te strijken naar ijselijk zwijgen.

Zij buigen voor eigenwijze witten
die genoegzaam zuidwaarts trekken
onderweg verwaaien tot flarden
als tongen die zich gretig laven
me meenemen in die flow van warmte
zeeën in mijn tijd en geliefde vergezichten.

.

.

©svara
augustus 2011

.

.

.

.

.

Achter deuren

 

 

.

 

 

.

achter elke deur
elk raam
woont een verhaal

gebladderd, belabberd soms

siddert het
fijn besnaarde
web van de geest

dat poorten opent

naar een verleden
dat zijn leven versleutelt
tot een eigen toekomst

telkens weer

.

.

.

.

.

©svara
augustus 2010

.

.

.

.

.

Sferisch verlangen

©svara

.

.

.

sferisch verlangen

het zit hem in de atmosfeer
dat mijn water rijkelijk wil vloeien
naar hoeken die fijn zijn geplooid
in bochten hoog met de jaren mee
in die geur van een rozig gemoed

dat het hart vraagt om te rijpen
en schoonheid te zien
in craquelé dat ook in de tijd huist

waar snaren aan stilte raken
in hoogte vervuld van melancholie
wordt ruimte gekliefd voor mijn ziel
donzig zacht gelijk waterkristallen
vervloeien in een open sfeer

het hangt al dagen in mijn lucht

.

©svara
juli 2011


KLIK
Shostakovich, D – Piano Trio No.2. Op.67.3.

.

.

.

.

.

.

Hier

©svara


.
hier staat zij dan

hoog in mijn aanzien
haar wijde mantel groots
om belangeloos te omarmen

kiemen meeneemt als zij rijst

laat uitdijen naar meer
naar liefdes levenslicht
al is ook haar hele zijn
door duisternis omhuld

.

©svara
07-08-2011

.

.

.

.

.