Meisje van 14

.

.

vernederende emmers gevuld
met gewassen huid
in stilte gedragen onschuld

gebogen hoofden
verdoezelden

waar het geschaamde werd bespied
door opgeblazen rood
in zwart omhuld met mouwen

die dagen naar
hun einde stroopten

maar in broze wakkerheid
proefde mijn wraak
zoals elke woensdag

zoet
zoals de snoep die ik kocht
voor een dubbeltje

.
©svara

Meer over deze periode in mijn leven
Elders in de kost
Bakvis

.

__________________________
.

Jacques Brel – Les Bigotes – De kwezels
Hieronder twee van de acht coupletten.


……..
met kleine stapjes sukkelen ze voort
van zegen naar zegening
de kwezels
ze kwekken en kwebbelen
hun oren altijd op scherp
de kwezels

in plechtig zwart als mijnheer pastoor
die te zachtaardig is voor z’n gehoor
kijken ze zedig naar de grond
alsof God zelf tussen hun schoenen zou slapen
de kwezels
……..

.

.

.

.

.

.

Advertenties

Met de trein van 3 over 9

 

.

.

.
.
een peuter in mijn neus
likt
kauwt
kijkt

harige benen

vaders dollen met hun kroost en mama’s praten

kopt de metro

tegenpolen lijken toch wel op elkaar

even gezellig snuiven in de lift

gezien op de valreep
staand in vertraging
om dol van te worden

vrouwen praten
zich terug in de tijd
mijmer ik en lik
mijn eigen wonden
naar huis

.
©svara /2010

.

Schilderij: Alexy Kouchnarenko
Met dank aan Spuit 11 die dit schilderij voor mij uitzocht bij dit gedicht 

Dit blog sluit aan bij Assykes schrijfopdracht – als je trein te laat is

.

.

.

.

.