Lammerenmelk en ander geluk

.

.

tuinen vol regenboogweelde
dartelen en vlinderen
hun drang in mij rond

tot twinkelingen
om te wekken

prille bloesems nog ijl
die zich verlangend wiegen
aan de ranken van mijn ziel

.

©svara
24-04-2012

.

.

.

.

.

.

.

.

Advertenties

Bakvis

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

.

ik zie nog steeds die ene non
tussen de chambrettes
handen in de oksels
ellebogen voor haar afgeplatte boezem

wees stil
en op de knieën

eigenheid werd duur betaald die dag
een schaar had zijn werk misdaan
achterbaks achter kastdeuren
in mijn zelfgemaakte jurk
ik was de tijd vooruit
met gehaakte mouwen nog wel
prachtig donkerrood gemêleerd
geweven van superfijne wol
het was lang de geliefde plooirok
van mijn zus

bid en wees stil

nonnen staan met loerende blikken
aan het hoofd van lange smalle tafels

snij het brood
een wit een bruin bums dwarsgebakken
in de lengte middendoor
en dan smalle strookjes
dat kwam nogal precies
groenten links
aardappelen rechts
het vlees midden voor
dit doe ik nog steeds
en….
ben stil mijn eten wordt koud
vergeet straks niet om mes en vork
rechts een beetje schuin
naast elkaar te leggen op je bord
dat wist ik al

eet nu en wees stil

fruitsoep
drilsoep
snotandijvie
verend vel als dak op de gries
op zaterdag
zompig gepaneerd spek
voor de verdoezel van het vet
ik weet het nog
als de dag van gisteren
het stiekeme wegmoffelen
gepruts in mijn tasje
dat nu weer modieus zou zijn
en dan eindelijk
weg ermee
in doordrenkt closetpapier
uit het raam
in de trein richting huis
pech wanneer je een weekend
over moest blijven
soms nam je meer pakjes mee

schiet op en wees stil

ook op die onvergetelijke zondag
zo’n korte sokjesdag
verplicht tijdens de wandel
altijd in een rij twee aan twee
de gezonde buikspanning mee
voor wat je onderweg tegen kon komen
ja, jongens
binnen handbereik ook Signal tandpasta
en op een andere slimme plek
één Belinda menthol
of was het light
het kwam uit een pakje wit met groen
en wij maar hopen dat de route
ons bracht naar dat schuurtje
midden in een weiland
om snel naar binnen te wippen
ongezien
alleen Ann en ik
om later weer braafjes aan te sluiten
dachten wij al giechelend
jammer voor Tineke onze hartsvriendin
maar zij mocht weer de volgende keer
de rij mocht niet oneven
hoestend en proestend
we wilden dit o zo stil
natuurlijk kon het niet zonder gevolgen
zonder onze puberbenen over elkaar
je kent het wel
meidengegiebel

totdat de varkensstal wachtte
op zijn schoonmaak
ik zie de non met haar handen in de zij
vuurrood

je zult het leren jij
begrepen!?
straks melden en wees stil

maar de rebel in mij begreep er niets van
wilde anders leren
mijn ouders gelukkig ook
al was ik wel hun snotaap
en eerlijk is eerlijk nooit was ik stil

maar ach
heeft elke bakvis niet zo zijn eigen-aardigheid?
.
.
©svara
18-04-2012

Klik voor meer blogs  over deze periode in mijn leven
Meisje van 14
Elders in de kost

_____________________________________________________________________

Sommige foto’s zijn van videobeelden op you tube die zijn gemaakt vlak voor de sloop in 1992.
Dit klooster werd gebouwd in 1863.
Ik zie nu pas hoe prachtig die kapel was. In die tijd keek ik kennelijk nog niet omhoog  :-) ook al zat ik een paar keer per week in deze ruimte.
Op dit pensionaat vertoefde ik een jaar. Daarna mocht ik naar een andere kostschool met veel privacy en meer vrijheid.
In mijn tijd hadden we in de chambrettes in plaats van een eigen wastafel een lampetkan en een emmer.
Eens in de week konden we even in bad met de non voor de deur op wacht
De stortbak waar de emmer geleegd moest worden is op een van de foto’s te zien.
Deze plek vind je ook terug in het gedicht: meisje van 14
Nog een ander gedicht over deze tijd: elders in de kost


.

.

.

.

Mijn ego en ik

.

.


‘Dancer’ ©1987 Rineke Dijkstra

.

.
oh kon ik mijn ego
af en toe maar opstropen
voor andere armen uit de mouwen

of  kon ik haar maar teruggeven
aan de hemel met de vraag
of ze een volgende keer
een leesbare gebruiksaanwijzing
willen meesturen voor mijn bouwpakket

en anders wil ik mijzelf nú terug
heeft u dat gehoord?
voor altijd nú

om op het juiste moment
te kunnen zwijgen

.

©svara
17-04-2012
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Breekbaar

.


Kruispaal -welke delen zijn gedraaid? © Matassamo Anno

.

.
onvermogen neemt het over
en zegt – bevraag niet –
zoveel al
te veel is reeds gezegd
niet gehoord

wel geraakt
bij die kwetsbare kinderen
die opstonden uit het verleden
zag ik

rest het wachten
op verstilde gedachten
in zwijgen
om te zinken
te laten doet de rest

zonder verdraaiing zonder weerstand
welke wegen ook in ‘t zicht
zodat levenscirkels op hun kruispunten
in stilte magisch kunnen zijn
.

©svara/2012
.
.
.
.
.

.
.