Ritueel

.

Klik voor vergroting
Het duurt wel even voordat de foto verschijnt

.

.

de zon links
het westen rechts
in een buiging naar
het levendige zuiden
voordat ik me terugtrek
in een cocon van stilte vol
subtiele ruis
totdat ik zit om te zitten
en mijmeringen in ijle
transparante lagen verluchten
klanken kunnen vervagen
van het krijsende jonge kind
gelijk op met vogels
die hun plek opeisen
hun natuurlijke slaap
ook uit de ogen wrijven
en zich net als hij de
dagenraad toe-eigenen

geen oordeel
staat hen in de weg

.

©svara
15-07-2012

.

.

Advertenties

7 thoughts on “Ritueel

  1. Er even niet zijn

    soms trekt ze zich in haar diepste diepte terug
    een plekje waar niets haar kan storen
    beschermd alsof ze nooit was geboren
    de drang naar leven echter overvalt haar vlug

    ‘voordat ik me terugtrek’ in een veilige plek.

    Dit prachtige gedicht is als een stortvloed van gevoelens die op me afkomen.
    Heel knap geschreven, Svara! Amai!
    Lenjef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s