Fossiel

.
ruw
stevig en robuust
zijn uiteinden prikkelen
een rozet fijn gevormd
wijst de wijsvinger een pad
blind en voorzichtig tastend
op het dak van duizenden tunnels
verbind ik me met het grauwe steen

poreus
de geur, het gruis
wordt gretig opgenomen
in die diepe levenslijnen
door beide handen ingepalmd
vergane tijden in het heden die
voor onbepaalde tijd door knoestig
ademend oerbot worden voortgedragen

.

©svara
31-05-2013
.
.

Moederbeeld

.

het roodborstje vliegt gedachteloos
fluitend naar zijn spiegelbeeld
de klap verwart voor een kort moment

de zon toont ook mij in volle glorie
en zie hoeveel ik op haar lijk
door andere ogen
hoe haar gedachten nog steeds door
lange levenslijnen in mij doorleven

slechts zijn buitenkant donzig
rood kleeft aan het transparante
om te verwaaien
afdruk en beeltenis vervagen
naar helderheid  in een ogenblik

de vogel bouwt zingend
vol vertrouwen aan de toekomst
een rode veer in zijn bek
.
©svara
11-05-2013

.

.

.

.