11-12-’13

oortjes toe

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Wat zou ik graag nog eens
met je wandelen
met je pretoogjes die al weten
van je grappen
nog voordat ze me overvallen
als ik aan jouw hand
kwebbelend en onbevangen
meehuppel.

Wat zou ik graag nog eens
met je babbelen
maar dan anders, samen
het glas heffen
op onze verliefdheden
nieuwsgierig voor wie die
eerste vlinders fladderden,
hoe oud jij was.

Ik zou je weer achter de stoel
van de tandarts willen
op je hurken
handen op mijn armen,
de vrolijke onderonsjes
met die man in ’t wit.
Jouw handen op mijn schouders
bij alles
dat zo heftig binnendringt.

Voor jou bleef ik die kleine meid
altijd te jong
in de tijd van Armand,
mijn lange blonde haren
deinden op leugentjes
zo vloeiend als vloeistofdia’s
om van mezelf
naar mijzelf toe te mogen
groeien
in het ritme van Iron Butterfly.

Toen
allebei te jong
om al te stoppen
met te leven.

©svara
11-12-’13

Klik voor muziek: Iron Butterfly / In a gadda da vida

.

.

Advertenties

10 thoughts on “11-12-’13

    • @Blew
      Leuk dat wist ik niet.
      Ik heb het altijd een bijzondere geboortedatum gevonden. En dát al honderd jaar geleden!!
      In elk geval een mooie datum om vandaag extra even bij stil te staan.
      Dank je voor je reactie ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s