In het onpeilbare

.

In het onpeilbare

opkrabbelen
en vallen
van valkuil
naar herhaling
naar dieper
nog dieper
zoeken
naar woorden
tot aan de lippen
met zicht
op doornstruiken
rondom
besluit ik

punt

en ga staan
in de draaikolk
naar lichtklank.

.

©svara
01.12.15

.

.

 

Advertenties

11 thoughts on “In het onpeilbare

  1. Maar dan toch een opperwezen als is het in de gedaante van een punt. Want het is kennelijk iets wat van buiten komt.
    Of het moet zijn dat je doelt op een oncontroleerbaar super-ego,
    dat je ziet als iets dat buiten je staat waardoor je de draaikolk niet beschouwt als je eigen. Een zelfgecreeerd opperwezen, of in ieder geval iets wat je in “zijn” macht heeft.
    Het kan goed zijn dat je precies die machteloosheid uit wil drukken maar door het woord “zijn” lijkt het poetisch ik voor mij te veel een slachtoffer die willoos wordt bestuurd. Ook als het gaat om zo’n inner-opperwezen kan het voor mij nog steeds niet anders zijn dat het van jou is en niet van iemand anders. Die ene letter verschil lost alles op.
    En versterkt de existentiele eenzaamheid die door het gedicht wordt beschreven nog mooier omdat het geen schuldvraag oproept van buiten.

    • @Simen
      Dank je voor je uitgebreide reactie. Het is de vrijheid van de lezer wat hij of zij er allemaal in leest, hoe het wordt geïnterpreteerd of waarmee iemand zich identificeert. Jij tipt heel wat thema’s aan die ik er niet in lees.
      Ik lees een krachtig ik-wilsbesluit om de aandacht anders, d.w.z. eenpuntig te richten en daar komt geen ander ‘wezen’ dan mijn eigen gedachtekracht bij kijken.

      Hartelijke groet
      Benieuwd of er nog iemand langskomt om te horen hoe hij of zij het leest. :-)

  2. Hier ben ik Svaralief, je stille aanbidder Flip Roodnat.
    Ik zou mijn mond op de jouwe drukken dat de woorden kunnen vloeien en we samen voorbij Romeo en Julia kunnen, voorbij de Ulysses, voorbij het pinkeltje van Dick Laan opdat de letters steeds opnieuw weer stromen kunnen.

    De intimiteit van mijn antwoord is geheel aan jezelf te wijten, lieve Svarah, in de geheel niet zo vrije reactieruimte.

    • @ Rob dank je

      Ooit schreef ik:
      In het oog van zaad
      kan licht worden omgekeerd,
      gedachten vernieuwd.

      In het oog van de draaikolk….
      Het is bijna midwinter……
      Hou goede moed Rob. Alles kan en zal weer keren.
      Hartelijke groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s