Onder de Franse hemel

Voorgedragen in de Osse nacht 29.06.19.

.

Zij verdwijnt als schoonheid in de nacht en verschijnt
in een nieuwe dag alsof haar hoofdkussen louter lucht is.
Haar gezicht is fijn gelijnd, net zo fijn het haar
tot een hoge toren getoupeerd en gefixeerd met lak.
Véél lak.

Zijn haar omsluit z’n schedel als een strakke helm
alsof de nacht zijn binnenwereld heeft opgesloten.
Geen licht kan er doorheen.

Wanneer zij met een spiegel aan het ontbijt verschijnt
kijkt hij even op en fronst zijn voorhoofd.
Vanuit de verte vermoed ik een snorhaartje.
In het zwembad beweegt ze traag en behoedzaam.
De haarklem stevig tegen het achterhoofd kin omhoog.
Een lichte nevel is haar al teveel.

Bevangen door de blues, beweegt deze dag
me traag naar volle maan. Als een halve maan
is soms mijn herinnering. In de hangmat
kleur ik hem in tot vol wanneer de dag uiteenvalt
de krekels zich verwarmen in de kou, nestdrang
de gieren roept om terug te gaan naar hun spelonken
de rijke vleugels om zich heen.

Wanneer de grote beer gewillig
over onze nachten waakt en de muizen
uit mijn nissen komen dan wordt het
anders stil dan anders als ik word verleid
door het duisterlicht en op zoek ga
naar antwoorden op grote vragen.

Ik vlieg hoog, diep, naar alle kanten
ongevraagd gaan mijn nachtgedachten
op zoek in de krochten van mijn bovenkamers.
Het antwoord zit me op de hielen
maar ik vind het niet, ik zie het niet
ik voel het niet.

En dan
in het diepste duister daagt het licht me uit
schittert tegemoet en fluistert;
hé piekeraar waar zit je? Telkens als jouw licht
je zoekt dan ben jij er niet.

Wanneer de dageraad ontwaakt het ronde wit
van volle maan in het blauw vervaagt
ligt daar een mot, wonderschoon
geplet in mijn boek van gisteravond
gevlogen in het licht van stikdonker.

Hoeveel naakter kun je zijn?
Zonder één enkele gedachte
zonder naar de letter te leven.
Fladderend
als een open boek van niets
op weg naar geur en kleur.

Zij zitten weer aan, aan het ontbijt
en spiegelen hun gedachten
in een eigen taal, woordeloos
de ene dag naast, de andere dag
tegenover elkaar.

Gisteren is de auto reeds gewassen in het groen
Caravan aangekoppeld, nadat alles heel precies
-al twee dagen lang-
werd ingepakt uitgepakt gevouwen
op elkaar gelegd weer ingepakt
zodat het ook in hun hoofden past.
.

.

©svara

.

.

.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s