Top 100 Prijs de Poëzie

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Hoekhuis in een samenleving

Niet alleen ik geniet van de eerste lentedag.
Neem nou die jongens, nog onbewust en vol vuur
verbouwen ze rododendrons tot zomerse hutten.

De nieuwe buurvrouw leegt haar longen
veelvuldig over de schutting. Zelfs buurman
met een ritmisch stuitende basketbal wordt
uitgelaten in zijn bakstenen tuin.

Maar ook: in de speeltuin, lachende kinderen,
dreinende kinderen. Ongeduldige luide commando’s
genegeerd door viervoeters in alle maten, het keft,
het blaft en het tettert aan de rand van de zandbak.
De zolen en veters van sneakers zijn nog wit.

De piloot in zijn vliegtuig voor plezier boft met
die wolkeloze hemel. Een vader rent zich achter
zijn kind buiten adem. Moeder schreeuwt
de longen uit haar lijf dat hij moet afremmen.

Jongeren zojuist uit hun kater opgestaan trekken
voorbij met sterke verhalen en bastonen, even
gestoord door een crossmotor, voorwiel omhoog
met een lange neus van ‘ik wel’. Ook dé ideale
zondag voor auto’s met afstandsbediening en
hormonen in de bloei van stoere levens.

In de verte klinkt een verlate bladblazer,
een ambulance op weg naar ellende waarna
de zware rochel van een Harley Davidson
de ether overneemt, verdwijnt en weer verschijnt.

Een mooie dag hier op een stek zonder inkijk
in een land zonder oorlog met alle bomen nog in knop,
de eerste vlinder, gakkende ganzen, flirtende eenden,
vogels, zwevende meeuwen, krijsend. Mijn winterlijf
hunkert tot in mijn bodem en trilt me mee de lente in.
.

©Nell ‘Svara’ Creemers

Nummer 1-2 en 3 van harte gefeliciteerd!

Link naar de alternatieve prijsuitreiking i.v.m Corona
.
.
.

.

.

.