Ontpoppen

.

.

.

.
Maartje Folkeringa/Heer V

.

.

nonchalant de ‘look’
beetje achterdochtig nog
als hij zijn ballast ‘dropt’
meer en meer in het zicht
waarin hij wil verschijnen
doorschijnend
is zijn kwetsbaarheid

weet nog niet
dat ook arrogantie
vertwijfeling verbeeldt

hem boetseert naar een sfeer
rondom azuurblauw water
zuurstof voor zijn aderen
begerig naar de diepte
van het ondoorgrondelijke
de schoonheid van het verleiden
om verleid te worden

een adembeweging in vrijheid
zonder toekomst in het vizier

.

©svara / juni 2012

.

Geïnspireerd door Heer V schreef ik dit gedicht.
Prachtige sculpturen van Maartje Folkeringa zijn te bewonderen in Museum Jan Cunen in Oss t/m 21 oktober 2012.

Het was vanmiddag een mooie sfeervolle  opening van de tentoonstelling in het Museum inclusief een poëzieworkshop.

Delphine Lecombte droeg een aantal gedichten voor, geïnspireerd door het werk van Maartje.
Het was me een groot genoegen om in een gemoedelijk ambiance met haar gesproken te hebben.
Een bijzondere, een pure, een lieve jonge vrouw zonder pretenties. Ik zal haar nooit meer vergeten!

Twee andere gedichten die ik schreef geïnspireerd door de sculpturen van Maartje: Geraakte dame en Confrontatie
.

.

.

Geraakte dame

.

.


Maartje Folkeringa/Dame IX

.

de blik, haar hele zijn
spreekt van het zwijgen
over geworstel, die hunkering
ook naar bling bling

beteuterd kijkt ze terug
naar haar voorland
hoe haar lokken, het geluk,
in de wind meedansten
hoe ze werd getekend
op wereldzeeën aangeland
flanerend in sari’s gehuld
die haar ontluikende welvingen
en haar onschuld nog verhulden

onstuimige ontmoetingen
verdoofden het leven
en lieten hun sporen na
in die hoopvolle stroom

in de tijd
dat ze nog in hem geloofde

.
©svara
juni 2012

.

Geïnspireerd door de Dame IX schreef ik dit gedicht.
Prachtige sculpturen van Maartje Folkeringa zijn te bewonderen in Museum Jan Cunen in Oss t/m 21 oktober 2012.

Een ander gedicht dat ik schreef n.a.v. deze tentoonstelling : Ontpoppen en Confrontatie

.

.

Confrontatie

.


Maartje Folkeringa/Buste Heer V

.

.

schok van herkenning
met zo’n begroeting
die het kind graag weigerde
zonder weet waarom
in zichzelf leefde
met talloze vragen

misschien kwam het
doordat zijn ego
onuitgesproken sprak
dat vanzelfsprekende
zijn oogopslag
doordringend
die dwingende hand
dat geamuseerde trekje
of zijn leeftijd
die niet strookte
met het voorgevoel

hij doet me denken
aan hem van haar
dat loeren, zijn hoop
gericht op elke wang één
met een uitschieter

geen ander die het zag

.

©svara
juni 2012

.
Geïnspireerd door de Buste van Heer V schreef ik dit gedicht.
Prachtige sculpturen van
Maartje Folkeringa zijn te bewonderen in Museum Jan Cunen in Oss t/m 21 oktober 2012. Klik voor een vergroting op de foto.

Een ander gedicht dat ik schreef n.a.v. deze tentoonstelling: Ontpoppen en  Geraakte dame
.

.

De Vliegenier – met Barbara Jansma

.



.

.
ik zie een kleine dondersteen
flamboyant haast rimpelloos
veel ouder dan zijn aangezicht
zijn blik gesloten in zijn nopjes
gericht op goud op mooie
lijven uit een ver verleden

of roert hij zich binnenshuis
naar dat ooit gedroomde plan
voor een toekomstig heden
die zijn wereld en de onze
minder onbevangen maakt
dan zijn ogen doen geloven

ik zie een heuse donderstraal
als ieder ander uit zichzelf
gedachtenvliegeraar
die plezier creëert of juist niet

.

©svara
23-05-2012

.

Prent: Barbara Jansma
Dit gedicht heb ik geschreven n.a.v. een thema-dag op initiatief van Barbara.
De Vliegenier uit: Beppe Maaike’s Ondraaglijke Vertellingen

Alle bijdragen
Barbara dank je

.
Meer gedichten die ik schreef bij prenten van Barbara
Penelopé – Siddering
Mevrouw van der Pol – Eigen zó Wijs

Het beweeglijke méér
Voetnoot
Zwierend

.

.

haiku met meer bloggers

Op mijn vorige blog plaatste ik een foto en een Haiku.
Een aantal bloggers reageerden daarop met een mooie eigen tekst of Haiku.
Aangestoken door hun enthousiasme schreef ik er zelf ook weer een.

Kortom…. Die Haiku’s staan inmiddels op dat blog onder de foto.
Mocht de foto ook jou inspireren tot het schrijven van een Haiku plaatst hem dan in de reactieruimte dan zet ik hem erbij.
.
Klik op de foto voor mijmer en leesplezier.

.

.

.

.

.

Beeldenstroom

.

Vandaag is het Gedichtendag 2012 met het thema ‘STROOM’.

Voor deze dag schreef ik een gedicht en heb gevraagd of anderen hier een illustratie bij wilde verzorgen.
Tot mijn vreugde kreeg ik zeer verschillende fraaie creaties toegestuurd die ik allemaal boven het gedicht heb kunnen zetten.
Het voordeel hiervan is dat ik geen keuze hoefde te maken omdat de slideshow stilgezet kan worden en het gedicht in verbinding met elk beeld gelezen kan worden.

Onder het gedicht staan nog een keer alle foto’s.
Wanneer je met de cursor op een foto gaat staan (niet klikken) zie je de naam van degene die deze afbeelding heeft gemaakt of heeft uitgezocht.
(Omdat blijkt dat dit niet voor iedereen lukt….de namen hieronder corresponderen van links naar rechts met de afbeeldingen onder het het gedicht)

Reacties over de verschillende combinaties zijn van harte welkom.

Iris, Antoinette Duijsters, DagEnDauw, Zaaikort, Simen Vrederat, Henk Jonkvorst, Athy van Meerkerk, Marius/afterallart  en Spuit11.
Heel veel dank dat jullie mee hebben willen doen. Top!
En natuurlijk ben ik ook nieuwsgierig wat jullie van elkaars keuze vinden.

_____________________________________________________________________

Deze diashow vereist JavaScript.


.

Stroom
.
Bij de eerste impuls van bewust zijn

draait verlangen zijn dimmer
naar vol vermogen.
Mijn netwerk herneemt haar eigen kleur,
gloeit me in verwachting naar de dag.

Verleiding, tomeloze energie sleurt,
giert, trilt onderhuids, van alles los
tot in het puntje van elke zenuw
om die tango te dansen op mijn humus,
dit vruchtbaar verleden dat zich verbeeldt,
in beelden van satijn.

Zij springen hun flitsen van de kruin
naar de hak om voeten te vinden,
slaan het kabbelen over, zo snel
golven, vloeien ze weer
hun eigen weg uiteen.
Laten ‘het beter weten’ voor wat het is.

Niets,

geen stopcontact,
geen snoer.

.

©svara
11-02-2012

.
.

.

.
.
.

Oproep-gedichtendag-Vervolg

.
.

Doe je mee met een experiment voor GEDICHTENDAG 2012?

(deze oproep plaatste ik een keer eerder)

Ik heb al verschillende afbeeldingen ontvangen waarvoor dank! De diversiteit is zo leuk dat ik er wel meer wil…. (één per persoon )

Nagenoeg altijd plaats ik bij de gedichten een afbeelding.
Regelmatig wordt me gevraagd wat er het eerste was. Negen van de tien keer schrijf ik eerst het gedicht en dan is een afbeelding vinden meestal zo gepiept.

Er zijn blogs die me inspireren door de schoonheid van kunst en waar ik volop geniet van schitterende foto’s, schilderijen, tekeningen, computerkunst of schilderijen van ‘de groten’.

Nu lijkt het me een aardig experiment dat een aantal bloggers de illustratie verzorgen bij een gedicht dat ik schreef voor gedichtendag 2012.

Het thema is ‘STROOM’ en tevens de titel van het gedicht dat ik hieronder plaats.
Wat roept dit gedicht bij je op en welk beeld zou jij daarbij kiezen of indien mogelijk zelf creëren?

Wanneer je het leuk vindt om deze uitdaging aan te gaan mail me dan zo snel mogelijk zodat ik alvast weet met hoeveel afbeeldingen ik rekening mag houden. svara@kpnmail.nl

Woensdag 25 januari om 9.00 uur (liever eerder) zou ik graag alles binnen willen hebben in een bijlage zodat ik het een en ander nog in een blog kan verwerken.

Donderdag 26 januari zal ik het gedicht met alle beelden op het blog publiceren.

beeldenstroom-gedichtendag-2012

 

Ik zie er naar uit.
Hartelijke groet
Svara

________________________________________________________

Stroom
.

Bij de eerste impuls van bewust zijn
draait verlangen zijn dimmer
naar vol vermogen.
Mijn netwerk herneemt haar eigen kleur,
gloeit me in verwachting naar de dag.

Verleiding, tomeloze energie sleurt,
giert, trilt onderhuids, van alles los
tot in het puntje van elke zenuw
om die tango te dansen op mijn humus,
dit vruchtbaar verleden dat zich verbeeldt,
in beelden van satijn.

Zij springen hun flitsen van de kruin
naar de hak om voeten te vinden,
slaan het kabbelen over, zo snel
golven, vloeien ze weer
hun eigen weg uiteen.
Laten ‘het beter weten’ voor wat het is.

Niets,

geen stopcontact,
geen snoer.
.
.
©svara
11-01-2012

.

.

.

.

.

‘Nieuwjaren’ met OBA – 7e strofe

.
7e Strofe
OBA-Nieuwjaarsgedicht 2012

Tien bloggers schrijven samen een gedicht op tien opeenvolgende dagen. Ieder schrijft een strofe in een specifiek rijmschema. De laatste regel vormt  het begin voor de volgende deelnemer.
Hieronder mijn bijdrage. Daaronder het gedicht tot nu toe.
De werktitel is Nieuwjaren
totdat het hele gedicht klaar is en een definitieve titel wordt gekozen. Elke dag zal ik het vervolg toevoegen.

________________________________________________________

.
..
maar één man(vrouw) is moedig, trotseert de berichten van storm en zwaar,
door visie of zal juist dat kwetsbaar kind van nu, met fijngevoelige snaar,
het kleurrijk weelderig wereldtapijt naar harmonie kunnen weven
en levens vormen in dat puntig licht met groots en weids gebaar,
wat een roos en eigenheid laat groeien, bloeien om weer door te geven?

Liefde, daadkracht en bescheidenheid; voor nieuwetijds toveren nog onvoltooid
..
.
.

©svara

_________________________________________________________

Obade 2012

Van een neutrino minder dan miljardste deel
gebakerd in een pak van mensenwoorden,
wat geeft verslindt wat gaf, hoe zo een mond te veel,
als we ook zachte zang en melodie van liefde hoorden.

Een lichtpriem op de kim, we noemen het “begin”
Het eerste woord, een nog onvoltooide zin,
een inzicht dat verdooft, verblindt,
dat je verwart, door jou aanvaard – met tegenzin
het is zo klein, zo teer, het woord dat verbindt.

Er staat wat er staat, begin van een refrein
rijmen is niet mijn ding en bezorgt mij hoofdpijn.
Waarom reageerde ik zo volmondig met “ja, ik doe mee”
leuk het tweede feuilleton, een mooi proefkonijn.
Gelukkig is het nog lang geen tijd voor het resume.

Dus mag het stokje over naar een andere dichter.
Men spreekt van een nieuw jaar, maar ik voel me niets lichter
tussen stapels kranten, tassen, flessen en dozen.
Een beetje bang kijk ik naar de rommel van het verleden: wat ligt er
in het verschiet aan doorns en aan rozen…

Plots denk ik, weet je wat? Een wandeling naar de glasbak is een prima start.
Edoch, ik raak door al deze elegante flessenwerperij niet al te zeer verstard
en beschrijf na gedane zaken het menselijk leed op dit uur van de waarheid.
In Tolbert luidt men reeds de noodklok, met niet te verhullen smart
ziet de mensheid toe hoe het wassende water zich van de moegestreden kering bevrijdt.

Aan de rand van de woeste kolk weerklinkt de holle muziek van vluchtig vermaak
het nieuwe jaar zoekt een eigen geluid, heeft last van de nasmaak
beukt tegen monden die klagen en treuren
mensen vieren waterig feest, spreken in grootspraak
moe van het nieuws en wat er staat te gebeuren

maar één van hen is moedig, trotseert de berichten van storm en zwaar,
door visie of zal juist dat kwetsbaar kind van nu, met fijngevoelige snaar,

het kleurrijk weelderig wereldtapijt naar harmonie kunnen weven
en levens vormen in dat puntig licht met groots en weids gebaar,
wat een roos en eigenheid laat groeien, bloeien om weer door te geven?

Liefde, daadkracht en bescheidenheid; voor nieuwetijds toveren nog onvoltooid
gaat het verrukkelijk geleidelijk gebeuren, als een heuvel die naar boven glooit.
Bij een enkeling begint het, en dan nog één, en dan nog één en dan nog één.
Wachten op de ander, een besluit, het wonder, dat is kostbare tijd vergooid.
Nieuwe jaren beginnen in jezelf, bij elke ademtocht, en dat bij iedereen.

Weg met oud en weg met fout, het schijnsel kan nu eindelijk komen
Dat verbetering vooral ook bij jezelf begint, in aanmerking genomen.
Het mens heeft van nature lief, het paart en het bevalt
De kleur bepaalt het mens zijn niet, het zijn de chromosomen
Het is zijn nageslacht, waarvoor de oudere nu weer zijn vuisten balt

 ’t geeft kracht, onsterf’lijkheid, dat nu nog kirt, maar straks zijn eigen woorden vindt.
ontsnapt aan taal, surfend op het kleinste deeltje, sneller dan het licht geprint

in met pijn doorvlochten rijm, dansend door het schervend glas vol van goede zeden

werd hij nieuw geboren, met de onschuld van een schoongewassen kind

dat verdronk in druppels nieuws, gevallen op de plaat van hier en heden

alwaar de oude ouroboros zich laat bijten, in de staart van zijn verleden.

.
Simen Vrederat
Willm Kalb
Alline
Olijfje
Sjaal/Misja
Maccie/Anja
Svara
Apiedapie
Babbelgoegje
!100-woorden

OBA  Dank voor dit initiatief!

.

.

.