Kristaldraad

 


.

1916-2009

.
moeder geworden
moeder zijn
moeder gebleven

allerfijnst van draad
in immens gewaad
tot echo gedempt

meer en meer
haar wijsheid
zo fluisterstil

soms een tinteling
die ons verleden
naar heelheid tilt

voor altijd moeder
voor altijd kind
door en door verweven

.

©svara
11/2012

Klik voor muziek  hier

.

.

Watervlug

 

.

.
plakkerig en gekreukt
met wangen die gloeien
zonder kleerscheuren
is de klus weer geklaard

zij
vol en golvend
rossig koperblond
sproeten
in een amandel witte huid
hij
tenger en opgetogen
ontwapenend
guitig zijn blik in smalle ogen
diep zwarte haren wuift hij weg
met een sierlijk handgebaar
zijn moeder zal ik nooit kennen

– mama ik doe mijn schoenen uit –
– is goed jongen –

ze worden zorgvuldig neergezet
bij een tafelpoot
nog een keer kijkt hij om
naar zijn linkeronderbeen
van een jaar of zes hoog
en huppelt dan opgewekt naar
een sprankelkoele waterstraal

eindelijk gearriveerd

.

©svara
19-07-2012

.

.

Ritueel

.

Klik voor vergroting
Het duurt wel even voordat de foto verschijnt

.

.

de zon links
het westen rechts
in een buiging naar
het levendige zuiden
voordat ik me terugtrek
in een cocon van stilte vol
subtiele ruis
totdat ik zit om te zitten
en mijmeringen in ijle
transparante lagen verluchten
klanken kunnen vervagen
van het krijsende jonge kind
gelijk op met vogels
die hun plek opeisen
hun natuurlijke slaap
ook uit de ogen wrijven
en zich net als hij de
dagenraad toe-eigenen

geen oordeel
staat hen in de weg

.

©svara
15-07-2012

.

.

Flashback

.

.

.
wij scheelden meer
dan donker en blond
in die tijd van Puch
en opgestoken haar

jij toupeerde
ik ging sluik
jij in het wit
ik veel later in het zwart
jij ging eerder heen alleen

jouw groene blouse
vierkante blokjes klein
fijn omlijnd door fel oranje
zijde met een vaste sjaal
ik keek nog of ik hem zag

van de week
-zo’n halve eeuw later-
in de grote stad
en vond zo maar
mijn trommeltje

zwart en goud
met vlinders zo zoet
om het verleidelijke
tijdelijk te laten

jij van het aardse groen
ik van het hemelse blauw
kriebelden elkaar vaak
als kind
naar honderd tellen later
.

©svara
27-06-2012
.
.
.

Confrontatie

.


Maartje Folkeringa/Buste Heer V

.

.

schok van herkenning
met zo’n begroeting
die het kind graag weigerde
zonder weet waarom
in zichzelf leefde
met talloze vragen

misschien kwam het
doordat zijn ego
onuitgesproken sprak
dat vanzelfsprekende
zijn oogopslag
doordringend
die dwingende hand
dat geamuseerde trekje
of zijn leeftijd
die niet strookte
met het voorgevoel

hij doet me denken
aan hem van haar
dat loeren, zijn hoop
gericht op elke wang één
met een uitschieter

geen ander die het zag

.

©svara
juni 2012

.
Geïnspireerd door de Buste van Heer V schreef ik dit gedicht.
Prachtige sculpturen van
Maartje Folkeringa zijn te bewonderen in Museum Jan Cunen in Oss t/m 21 oktober 2012. Klik voor een vergroting op de foto.

Een ander gedicht dat ik schreef n.a.v. deze tentoonstelling: Ontpoppen en  Geraakte dame
.

.

Moeder

.

.


©iris

.
.
vanuit dezelfde bron
nabij de Maas
sprongen we ooit in de tijd
en werden in bochten gewrongen

soms

zwom ik als een vis
naar mijn midden
als ik rotsen vermoedde
en mezelf niet wilde raken
of mee laten zuigen
in zompige aardse oevers
wanneer afgronden werden gegraven
dieper en dieper in ons bestaan

hoe klein en gebogen ook
door overgave aan de tijd
werd jij groter
ruimer zoals de rivier
zacht en glashelder

door broosheid gesterkt stroomde je
mee op rimpelingen terug naar de bron
in jouw verlangen naar die open zee

we wisten ons weer één

.

©svara
06-06-2012

Uit de bundel
De Maas stroomt uit in een zee van woorden.
Uitgegeven door Poëzie Podium Oss in 2012

.

.

Breekbaar

.


Kruispaal -welke delen zijn gedraaid? © Matassamo Anno

.

.
onvermogen neemt het over
en zegt – bevraag niet –
zoveel al
te veel is reeds gezegd
niet gehoord

wel geraakt
bij die kwetsbare kinderen
die opstonden uit het verleden
zag ik

rest het wachten
op verstilde gedachten
in zwijgen
om te zinken
te laten doet de rest

zonder verdraaiing zonder weerstand
welke wegen ook in ‘t zicht
zodat levenscirkels op hun kruispunten
in stilte magisch kunnen zijn
.

©svara/2012
.
.
.
.
.

.
.