‘Haiku’ – 28

.

Klik voor groter formaat op foto

Haiku---28-BLOG-.

Deze foto maakte ik op de avond dat Anouk me raakte en THE BLEUS zong bij Twan Huys in collegetour.

.

.

De achtste van Sjostakovitsj

.
In de zomer van 2010 kreeg ik de achtste symfonie van Dmitri Sjostakovitsj cadeau in de mooie uitvoering van Valery Gergiev.  Het bijbehorend advies ‘en de kuur wel afmaken hoor’  heb ik zeer ter harte genomen toen ik hem meenam naar Zuid Frankrijk.
Nog nooit heb ik muziek tot in elke vezel, zo indringend doorleefd als deze symfonie.
Deel drie is te beluisteren onder aan dit blog.
.


Dmitri Sjostakovitsj

.
met naakte voeten
vergeet ik het lichaam
klanken als wegwijzers
doen verbeelding voelen

dag na dag dans ik chaos
onder de sterrenhemel
ritmes voegen me
met gemak in het gedonder

dáár
die dreiging op hoge poten
draaien, dralen, zoeken

wie is wie
waar zijn ze
wat doen ze

de ene dwingt, de ander eist
en menen recht te hebben
zodat de ziel
uit handen moet gegeven

het is er altijd koud

warm is de opstand
krachtig in hetzelfde ritme
maar lichter
die triomf ondergronds

kom
dans mee

draaien, draaien
dol worden, dol worden
vergeten waar we zijn

stijgen en verdwijnen
weg uit dat kille gordijn
de voeten op diezelfde plek

het leven spelen
zingen, schrijven
scheppen
naar zielenklank

.

©svara
07-2010/01-2013

Verstrengeld leven

.

.

.

.

hoe verstrengeld toch die levens
altijd zijn er knopen te ontwarren
er is geen weg terug, een troost
ligt in dat zalige zonnig lentelicht
als belofte dat het altijd nieuwe
zich naar een andere toekomst
wil ontvouwen, gedragen door
de herinnering aan puurheid
van liefdeszaden ooit geplant

.

©svara
14-05-2012

.


Klik voor muziek

.

.

.

.

.

.

Bouwstenen

.
.

fragiel in haar kracht
stond ze niet alleen en toch
in een cirkel met twee klimbomen
door fakkels, bebossing omringd
op zanderig gras
volgde ze die kleine bouwers
van zijn hemelhuis
woorden op hout
veel woorden
mooie woorden te verschenken
aan het vuur
om mee te vervluchtigen
naar een lichter bestaan
in de donkere aarde
liefdevol toegedekt
een snoepjesdas naar zijn hart
voor zijn toekomst mee
maar eerst
eerst
liepen wij nog met zovelen
zijn leven terug
het ging ons allemaal te vlug

.

©svara
05-03-2012


klik voor muziek

For a Dancer

Keep a fire burning in your eye
Pay attention to the open sky
You never know what will be coming down

I don’t remember losing track of you
You were always dancing in and out of view
I must’ve always thought you’d be around
Always keeping things real by playing the clown
Now you’re nowhere to be found

I don’t know what happens when people die
Can’t seem to grasp it as hard as I try
It’s like a song playing right in my ear
That I can’t sing
I can’t help listening

I can’t help feeling stupid standing ‘round
Crying as they ease you down
‘Cause I know that you’d rather we were dancing
Dancing our sorrow away
(Right on dancing)
No matter what fate chooses to play
(There’s nothing you can do about it anyway)

Just do the steps that you’ve been shown
By everyone you’ve ever known
Until the dance becomes your very own
No matter how close to yours another’s steps have grown
In the end there is one dance you’ll do alone

Keep a fire for the human race
And let your prayers go drifting into space
You never know will be coming down

Perhaps a better world is drawing near
And just as easily, it could all disappear
Along with whatever meaning you might have found
Don’t let the uncertainty turn you around
(The world keeps turning around and around)
Go on and make a joyful sound

Into a dancer you have grown
From a seed somebody else has thrown
Go on ahead and throw some seeds of your own
And somewhere between the time you arrive and the time you go
May lie a reason you were alive but you’ll never know

.

.

.

.

.

.

In zes woorden – Kerstlichtje voor 2012

.

.

.
Magritte  /Le principe du plaisir /1937
.
.
.
Vredesverzekering:
Kerst
verlichting nieuwe stroom.
Uitkering gegarandeerd!

©svara

.
.

Weihnachtsoratorium J.S Bach

Gedeelte van Flashmob in Utrecht 10 december 2011 door het Toonkunstkoor.


Meer kerstverhalen in zes woorden: Jokezelf

.

.

.

.

Zoetig zilt

© svara

.
.

mijn dagen schijnen me licht
lang naar donker toe gespitst
dat ene punt in de verte
nog zo piep

toen tederheid geurde
door wimpers ga ik terug
in het zand voordat die avond brak
voordat het nieuwe oud werd

in dat licht schijnen mijn dagen
korter nu, die verte zo dichtbij
waar geen ontsnappen is
’t onmogelijke in mijn hoofd
.

© svara
15-11-2011

.


Madeleine Peyroux: Don’t wait too long
.
.
.
.

.

.

.