Continuüm

Net zoals vorig jaar is er weer een gedicht van mij geselecteerd voor de Bloemlezing: Buiten onze gedachten is geen tijd. Het is een initiatief van de Uitgever Gopher.

Continuüm

Nu, randloos ruim
doch minuscuul puntig
waar weten van een verleden
en niet weten van de toekomst
elkaar ontmoeten

waar herinneringen voor even
verdwijnen en verwachtingen
verlangens, egoïsme ook
ooit gezaaid en diepgeworteld
popelen
om opnieuw het voorland te claimen
om voltooid verleden tijd te worden
in het nu

eindeloos

nu, minuscuul puntig
waar liefde, wijsheid, mededogen ook
ooit gezaaid en diepgeworteld
popelen
om te groeien, bloeien, tot vrucht te rijpen
in de tegenwoordige tijd
randloos ruim

© Nell ‘Svara’

Klik voor vergroting op de afbeelding

 

 

 

‘s-Gravenhage

.

Met een groepje dichters hebben we ons laten inspireren door deze foto.

 

Zo wil de modekoning haar het liefst zien.
Dun van postuur, lange ledematen, een jurk
eigentijds, kort en in de kleur van onschuld
dat past bij een bovenpersoonlijke opdracht.
Doordacht nonchalant met flair gedragen.
De blik ondoorgrondelijk, mondkap onaangepast.

Haar jas met capuchon is aan de prijs en
bolt op door lucht. Voor opwaaiend stof
draagt ze over-knielaarzen. De modieuze tas
is te klein voor losse paperassen. Nonchalant

ondoordacht voor een grote prijs op de drempel
van winterse kilte naar ander leiderschap
loopt ze het gekooide pad door een lens
van formaat naar sjiek blauw met chauffeur
en vult de ruimte met aerosolen.
Informatie houd ze op de achterbank.

Voordat ze haar eindbestemming bereikt
weet ze al dat dunne kniebeschermers
haar niet helpen, de plooien zullen schuren
bij een harde landing.

© Nell ‘Svara’
19.04.2021

.

.

.

.

Tweezaamheid

.

Tweezaamheid is geselecteerd voor de poëziebundel:
De grootste intimiteit is het zwijgen. Het is een initiatief van de Uitgever Gopher.
Dit gedicht (een van de vijf als cyclus) schreef ik in 2019 voor een fotoproject van kunstenares Marion over haar transitie. Helaas ging de presentatie vanwege corona in Harderwijk niet door.

.

Tweezaamheid

Obsessies worden ingesnoerd
het absurde beschouwd
van zelfspot tot het ondenkbare.

Als man bouw ik een warrig nest
met de kracht van een opgeheven fallus.
Hij daalt weer neer voor de vrouw in mij
die haar plek opeist.

Op mijn pijnbank wordt geschiedenis
ingewikkeld, achter tralies doorontwikkeld
ik ontaard om pijn niet te verbinden.

Tegendelen schuren, scheuren me uiteen.
Niet te dragen deugdzaamheid
zinkt me dieper in het moeras waar
de moed voor transitie wordt gevonden.
.

©Nell ’Svara’

Dank je Marion! Het was een bijzondere ervaring om zo toegelaten te worden tot jouw persoonlijk levensverhaal.
.

.

.

.

.

.

Verhitte zomer

 

In het toevluchtsoord van de vrouw is het stil.
De ruimte tussen horen en luisteren is flinterdun.

Vlinders, veelzijdig als de wind, fladderen over en weer.
Het gras is nog groen hier. De klimop zoekt gretig houvast
met voelsprieten die horen noch zien. Een vink zingt.

Onze ruimte wordt kleiner met gesloten deuren en
gefluister in zwoele nachten.
Elke dag loopt de duif zijn pad naar bevrijdend water.
De vrouw duwt een takje terug. De bamboe wuift.

©Nell ‘Svara’

.

.

.

.

.

 

Poëzie in de Branding 2020

.

 

klik voor vergroting

.

In september 2020 zijn zo’n 30 gedichten op palen te lezen aan de vloedlijn in Bergen aan Zee. Er zijn dit jaar 130 gedichten ingestuurd. Ik ben blij verrast dat mijn gedicht ‘Noordzee’ er ook te lezen zal zijn, overigens niet in deze opmaak. Aanvankelijk zou de officiële opening in mei zijn maar in verband met corona is het verplaatst naar 9 september.
.
Thema dit jaar: Noord-Zuid-Verbinding.
Spelregels: niet langer dan 8 regels incl. witregels / titel mag niet hetzelfde zijn als het thema / een regel niet meer dan 28 posities

.

.

.

.

Top 100 Prijs de Poëzie

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Hoekhuis in een samenleving

Niet alleen ik geniet van de eerste lentedag.
Neem nou die jongens, nog onbewust en vol vuur
verbouwen ze rododendrons tot zomerse hutten.

De nieuwe buurvrouw leegt haar longen
veelvuldig over de schutting. Zelfs buurman
met een ritmisch stuitende basketbal wordt
uitgelaten in zijn bakstenen tuin.

Maar ook: in de speeltuin, lachende kinderen,
dreinende kinderen. Ongeduldige luide commando’s
genegeerd door viervoeters in alle maten, het keft,
het blaft en het tettert aan de rand van de zandbak.
De zolen en veters van sneakers zijn nog wit.

De piloot in zijn vliegtuig voor plezier boft met
die wolkeloze hemel. Een vader rent zich achter
zijn kind buiten adem. Moeder schreeuwt
de longen uit haar lijf dat hij moet afremmen.

Jongeren zojuist uit hun kater opgestaan trekken
voorbij met sterke verhalen en bastonen, even
gestoord door een crossmotor, voorwiel omhoog
met een lange neus van ‘ik wel’. Ook dé ideale
zondag voor auto’s met afstandsbediening en
hormonen in de bloei van stoere levens.

In de verte klinkt een verlate bladblazer,
een ambulance op weg naar ellende waarna
de zware rochel van een Harley Davidson
de ether overneemt, verdwijnt en weer verschijnt.

Een mooie dag hier op een stek zonder inkijk
in een land zonder oorlog met alle bomen nog in knop,
de eerste vlinder, gakkende ganzen, flirtende eenden,
vogels, zwevende meeuwen, krijsend. Mijn winterlijf
hunkert tot in mijn bodem en trilt me mee de lente in.
.

©Nell ‘Svara’ Creemers

Nummer 1-2 en 3 van harte gefeliciteerd!

Link naar de alternatieve prijsuitreiking i.v.m Corona
.
.
.

.

.

.