Svara

.


.

.

.

.

.

De naam Svara heb ik niet met de geboorte van mijn ouders ontvangen. Svara stamt uit het Sanskriet en betekent: Dát wat klinkt, dát wat straalt. Sinds 1993 is hij tot in de kern met mij verbonden.

Dit blog is een plek om me te laten klinken.
Klanken die in mij verdichten in een vorm gieten die bij me past.

Gedichten schrijven kwam op m’n pad in januari 2009.
Sindsdien is dat niet meer uit mijn leven weg te denken.

Ik word geraakt door oorspronkelijkheid in het leven van alle dag.
Mijn grootste inspiratiebron, mijn grootste leermeester.

Sinds maart 2010 had ik een blog bij de Volkskrant.
Dat blog werd  een jaar later opgeheven en ben ik dit blog gaan vormgeven.
Ik zal hier, naast nieuwe teksten, ook gedichten plaatsen die ik reeds op het VK-blog heb gepubliceerd.

Veel plezier als je nog even rondneust. Ik stel het zeer op prijs als je een reactie achterlaat.

Hartelijke groet en dank je dat je er was,

nell
svara.blog@gmail.com

____________________________

Onderstaand gedicht ontving ik eerder in de reactieruimte van mijn Volkskrantblog.
‘Ghijsa’ hartelijk dank!


Svarabhakti

ik houd van de klank van de nacht in het bos
de wind van blad naar blad die uit het oosten komt
de zwakke echo van een huilend hert of zingt hij
een jager die afdruipt tussen kale eikenbasten

ik houd van de klank van bevroren heuvels en bergen
de voorkant gemaakt van ijs, de voeten van gras
de vage klanken van een hoorn schrijven in op melancholie
het lijkt erop of ze ten diepste begrepen willen worden

ik houd van de klank van holistische klinkerwolkjes
die passen als een wolletje om ambitieuze letters
de troubadoers, de koene ridders, ijdele paarden
niets zijn ze, zonder het beloken, donzige svarabhakti

.

.

.

Advertenties

17 thoughts on “Svara

      • Ah, nee, ik ontvang berichten via het contactformulier in mijn email. Het klopt wel dat je het ziet staan, maar dat verdwijnt als echo voor de ego ;-)
        Ik heb het formulier weggehaald, dat lijkt me duidelijker. Was me er niet van bewust dat het dubbelop was. Nah, hoe dan ook: dat gedoe heeft gedaan wat het moest doen: contact! :-)
        Ik zal wel je reactie kopiëren en alsnog plaatsen. Voor de volledigheid.

        Like

  1. Hallo Svara, ik kom even luisteren op je blog. Een eenzame zwerver die vervreemd is van zichzelf. Zwervers horen te zwerven, maar ik ben het zwerven moe.

    Dát wat klinkt, dát wat straalt. Het is niet het klinken, niet het stralen, het is dát wat een heimwee naar huis opwekt. Hoe kan een mens heimwee, nee een intens verlangen, hebben naar iets wat hij niet kent? Het zal het kennen zelf wel weer zijn, standaard antwoord.

    Leuke blog en zo. Je bent al wat jaren bezig zie ik. Wie wat bewaard die heeft wat! Anderzijds heeft vernietigingsdrang ook wel wat;-) Niet doen hoor, ik maak maar een grapje.

    Hartelijke groet, veel succes verder met je blog en nog wat standaardwensen. (Ik ben slecht in formaliteiten)

    Theo

    Like

    • @Zwerver Theo welkom op dit blog.
      Dank voor het komen luisteren hier 😊
      Ik vermoed dat het menselijk is om een oerverlangen te hebben naar het bronpunt omdat er een onuitwisbare verbondenheid is met die bron. Zonder bron droogt de rivier op.

      Neus maar lekker rond als je muts er naar staat. En in de widgetruimte bij ‘Tips’ en zo vind je nog andere activiteiten waar ik mee verbonden ben.
      Hartelijke groet.

      Like

Laat een reactie achter op egoecho Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s