Zwierend – met Barbara Jansma


met de kruin omhoog

dan deren mij die ogen niet
want leven op scherpte
laat me durven
, maakt frivool

zijn luchten altijd zwanger

omdat ik voel
dat ik leef
omdat ik doe

op mijn manier

hoe ijdel ook
ik onzeker stuntel
hoe eenzaam kan het zijn

in deze glibberwereld

waar ik zal, waar ik wil
breekbaar stáán, gesteund
door de zetel van mijn ziel

trillend naar ultieme vrijheid

.

©svara
27-05-2011

.

Prent: Barbara Jansma
Dit gedicht heb ik geschreven n.a.v. een thema-blogdag op initiatief van Barbara’s prent Schaatsen uit: Beppe Maaike’s Ondraaglijke Vertellingen

Alle bijdragen bij deze prent
Barbara dank je!

.

.

.

..

Meer gedichten bij prenten van Barbara uit: Beppe Maaikes Ondraaglijke Vertellingen

Penelopé – Siddering
Mevrouw van der Pol – Eigen zó Wijs

Het beweeglijke méér
Voetnoot
De Vliegenier


.

.

.

.

Advertenties