Bomen over bomen

.

.

.

uit zichzelf vruchtbaar en stil
met armen die reiken om
majestueuze wijsheid te schenken
kennis niet kennen

de eigen kern erkennen en opgewonden
in de seizoenen bewegen of andersom
waaien de winden samen met hen heen

gewoon boom zijn
beuk, geen eik wil hij zijn
waardoor vruchten kunnen rijpen
mijn denken loutert tot een lach

.

..

.

.

@svara / 2011

.

.

.

.

.