Marion Vos

.

Deze cyclus van vijf gedichten schreef ik in 2019 ter gelegenheid van een fotoproject Het lijden en de kleine Justine van Marion Vos, fotografe en kunstenares uit Oss.
Zesentwintig zelfportretten als verwerking van haar transitie op zesentwintig-jarige leeftijd.
Twee weken geleden overleed ze plotseling op 63-jarige leeftijd.

De foto’s, haar levensverhaal en het balanceren tijdens het schrijven, hebben een onuitwisbare indruk bij me achtergelaten. Het was voor haar vooral belangrijk dat wij (een aantal dichters van Poëzie Podium Oss) ons vrij voelden bij het dichten.

Het gedicht Tweezaamheid is in 2020 opgenomen in de bloemlezing: De grootste intimiteit is het zwijgen. Een initiatief van uitgeverij Gopher.
Deze week heb ik op het cultuurpodium De Groene Engel in Oss, de eerste drie gedichten voorgedragen ter nagedachtenis aan Marion.

Dankjewel Marion voor deze ervaring en voor je vertrouwen.

Tweezaamheid
Obsessies worden ingesnoerd
het absurde beschouwd
van zelfspot tot het ondenkbare.

Als man bouw ik een warrig nest
met de kracht van een opgeheven fallus.
Hij daalt weer neer voor de vrouw in mij
die haar plek opeist.

Op mijn pijnbank wordt geschiedenis
ingewikkeld, achter tralies doorontwikkeld
ik ontaard om pijn niet te verbinden.

Tegendelen schuren, scheuren me uiteen.
Niet te dragen deugdzaamheid
zinkt me dieper in het moeras waar
de moed van Justine wordt gevonden.

Lieve kleine Justine,
mijn poppedein
eindelijk heb ik jou, mijn gedroomd
spiegelbeeld van weleer, gevonden.

Kom, dan vertel ik je
over mijn huis dat mijn thuis niet was
hoe ik verlangde naar een poppenhuis
naar jurkjes met ruches van kant, strikjes
lakschoentjes en een hele wijde petticoat
ik wilde niet als jongen gevangen
maar met rode lippen
wiebelig op hakken van moeder, de vrouw
naar buiten met de mooiste poppenwagen
meneer, mevrouw kijk nou eens naar mijn
evenbeeld, ik werd gisteren al drie jaar
en dit is wat mijn hartje begeert.

Nu zie ik in jou mijzelf weer terug
zo moedig als ik was, hervond ik
dacht jaren dat ik was verlaten
door mijn lieve kleine mij.

Dokter,
bevrijd me uit deze strop.
Nooit meer zal ik een kostuum dragen
want mijn ik laat zich niet vervreemden
ik weet dat u dat weet.

Help mee het kind in mij te bevrijden
schenk me hormonen, neem uw scalpel
want u weet, dat ook ik weet
dat de ziel zich niet laat ontvreemden.

Denkbeelden
Misschien zijn er muisjes
nu ik herboren ben
en pijnlijk ontbaard

of een mooie roze strik van satijn
die in het land van ooit
had moeten schitteren met mij

en komen er ook kaarten
met liefdevolle wensen of
misschien wel een genadeloze punt.

Omdenken
Alleen mijn buitenkant
kennen ze nog als ik ze meeneem
naar het lijden en de kleine lieve Justine

mijn verleden, naar hem
en naar haar, de gedroomde vlechten
het fijne blonde haar.

Ze verstillen
naar kortsluiting in hun hoofd 
waarna ze op kousenvoeten

balanceren op draden tussen
beeld,  gedachten en begrip
zeggen ze.

 

Nell ‘Svara’
2019

.

.

.

.

.

.

.

Met Tijs in het Van Abbemuseum

.

.

Deze diashow vereist JavaScript.

In het prachtige Van Abbemuseum in Eindhoven is nog tot 5 januari de SUPERTOLL van kunstenaar Tijs Rooyakkers te bewonderen in samenwerking met rapper Fresku. Een half jaar lang kon je de opbouw van dit werk volgen in ‘het oog’ van het museum.

Klik HIER ! ! en  HIER om te zien hoe dit bijzondere kunstwerk tot stand is gekomen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tijs is de kunstenaar waar ik eerder een blog aan wijdde.
Klik HIER voor  Otbo velo dat o.a. te zien was op Oerol in 2012.

Tijs ik wens je weer veel inspiratie en mooie opdrachten in dit nieuwe jaar.
.

.

Kernkracht

.

In het omhulsel van de dood
is het stil wanneer hij langzaam
infiltreert in een huid vol overgave.

De vrucht van het verleden
glanst in het licht van nu
om tot levend zaad te verdichten.

Hoe zal ik mijzelf herinneren
mijn klank, kleur en geur, alles
dat ooit door mij is aangeraakt.

1.DSC07255---kopie-Blog - kopie.
2.DSC07255---kopie-blog-.

3.DSC07255---kopie-blog- - kopie.

4.DSC07255---kopie-blog- - kopie.
5.DSC07255---kopie-blog©svara
11/13

Klik op de afbeeldingen voor een groter beeld

.

.

.

Zoektocht

.

zoektocht-05-10-2013DSC00044.

Zoektocht

de vrouw knielt voorzichtig neer
en buigt over de scherpe rand
haar broze knieën op het
duistere zompige bladerdek

zij ziet tot ver in de bodem
door troebel water heen
haar lijf voelt als die
verloren sleutel en weet
dat ze hem kwijt is

tastend en schuifelend
op het naakte eelt
slechts gekleed in haar
gekleurde lichtsluiers
die meedeinen in het ritme
van haar vermoeide lichaam

achter mat glas ontmoet ze ogen
van haar vertrouwde schaduw
ziet blind hoe hij haar aankijkt
het onmogelijke van haar vraagt
.

©svara
10/2013

.

.