Fluwelen nacht

.

klik voor vergroting

.

tussen een zon en een maan
loop ik ergens rond in de tijd
en denk dat ik nu hier ben

maar wie weet
ben ik zo’n schittering
gelijktijdig dáár
om me te laten vallen
in een wens

onbedacht
onverwacht
nog zonder naam
.

@svara
11-07-2012

.

.

De Vliegenier – met Barbara Jansma

.



.

.
ik zie een kleine dondersteen
flamboyant haast rimpelloos
veel ouder dan zijn aangezicht
zijn blik gesloten in zijn nopjes
gericht op goud op mooie
lijven uit een ver verleden

of roert hij zich binnenshuis
naar dat ooit gedroomde plan
voor een toekomstig heden
die zijn wereld en de onze
minder onbevangen maakt
dan zijn ogen doen geloven

ik zie een heuse donderstraal
als ieder ander uit zichzelf
gedachtenvliegeraar
die plezier creëert of juist niet

.

©svara
23-05-2012

.

Prent: Barbara Jansma
Dit gedicht heb ik geschreven n.a.v. een thema-dag op initiatief van Barbara.
De Vliegenier uit: Beppe Maaike’s Ondraaglijke Vertellingen

Alle bijdragen
Barbara dank je

.
Meer gedichten die ik schreef bij prenten van Barbara
Penelopé – Siddering
Mevrouw van der Pol – Eigen zó Wijs

Het beweeglijke méér
Voetnoot
Zwierend

.

.

Op zijn retour

.

.


©svara

.
.

nog twee uur voor de boeg
via een zijspoor
met één euro twintig extra

maar dan krijg je ook wat
onbehaaglijk schuin zonder bocht
door vele tunnels genoeg te zien
koolzwart zijn ze al, die ogen
en toch moet die penseel
ten koste van, bibberend
met af en toe een schok
een uitschieter vanjewelste
maar ach dat maakt niet uit
ze heeft tien vingers en al
dat vocht op een grauwe tong
uiteindelijk heb je dan ook wat

rode tanden
en
een iets te grote mond

de vrouw er tegenover
gniffelt naar de man
maar hij gluurt liever
onafgebroken
naar dat veel jonger ding
onopvallend hoopt hij
dat zie je

dat nét te snel wegkijken
of die interessante blik omhoog

betrapt
zij geniet
hij weet dat

of blind ziet het niet
haar vingermoves
zijn veel interessanter
dan die te korte plissérok
natuurlijk van zijn vrouw
vele zilverringen aan witte vingers
haast niet te onderscheiden
van de nagellak parelmoer
lichter dan haar ontblote tanden
die ik even spot
tussen zalmkleur
bij haar onderdrukte geeuw
.
.
©svara
03-01-2012

.

.

.

.

Wens voor nu voor u voor jou voor hen en men

.

.

 

.

.
ook nu

zijn onze gedachten vrij
om zich in te kleuren
naar het hele spectrum

in die lichtheid van licht wens ik
voor u
voor jou

voor hen
voor men

al het tegenlicht zo licht
als het gewicht
van één druppel licht
.

.
©svara
.

.

.
Antoinette, fijn dat ik een uitsnede van een foto van jou mocht gebruiken

.

.

.

.

.

.

Kameleon

.

.

 


©Peter Raedschelders – ‘Cirkel limiet’

.

de waarnemer schouwt
onderscheidt verscheidenheid
niet meer en niet minder
niet scheidend niet snijdend

doorziet hoe doorzichtig
het levensspel hem toevalt
op het scherpst van de snede
waar geen speelruimte lijkt

blijkt de ander als geen ander
in de ruimte als een vis te zijn
.

©svara
2009/2011

.

.

.

.