Beppe Maaike – met Barbara Jansma


Het beweeglijke méér

Soms blader ik door het verleden
dat een roerige toekomst schrijft
alles ben ik geweest
zoals ik alles weer zal zijn
van lelijkheid tot liefde
dat het hele universum in zich draagt
ook mij

laat ik zien

de schoonheid van zwart tot wit
altijd met een verhaal
geuren wil ik kleuren
afwas laat ik staan
omdat een sprankelend leven
een ander heden vraagt
daarom pak ik soms de stoof

als vanzelf

zak ik erbij neer en doe dat
voor mijn snelheid
altijd op het scherpst van de snede
leven op deze hete aarde
die mijn rug zwaar laat tillen
mezelf doet wegcijferen
op gezette tijden doet blussen

om mijn levensvuur te herbronnen

me serieus nemen hoe dan ook
wik ik, smeek ik, worstel ik
mijn handen jeuken hebben lief
de prachtigste creaties
zoals mijn kind
mij zijn scheppingen laat zien
ben ik geroerd

generaties lang

in cycli
die mij passen
zal ik de mensheid schilderen
hun ware gezichten optekenen
in mijn levensboek
mijn wonderlijke geest
boetseren naar mijn beeld.

geen ontkomen aan.

.

©svara
13-01-2011

.

Prenten: Barbara Jansma
Dank je Barbara voor dit mooie initiatief!!! Jouw prenten inspireren om anders te schrijven dan anders. http://barbarajansma.wordpress.com/2011/03/03/

Meer gedichten bij prenten van Barbara uit: Beppe Maaikes Ondraaglijke Vertellingen

Penelopé – Siddering
Mevrouw van der Pol – Eigen zó Wijs

Voetnoot
Zwierend
De Vliegenier

.

.

.

Advertenties