Kernkracht

.

In het omhulsel van de dood
is het stil wanneer hij langzaam
infiltreert in een huid vol overgave.

De vrucht van het verleden
glanst in het licht van nu
om tot levend zaad te verdichten.

Hoe zal ik mijzelf herinneren
mijn klank, kleur en geur, alles
dat ooit door mij is aangeraakt.

1.DSC07255---kopie-Blog - kopie.
2.DSC07255---kopie-blog-.

3.DSC07255---kopie-blog- - kopie.

4.DSC07255---kopie-blog- - kopie.
5.DSC07255---kopie-blog©svara
11/13

Klik op de afbeeldingen voor een groter beeld

.

.

.

Zoektocht

.

zoektocht-05-10-2013DSC00044.

Zoektocht

de vrouw knielt voorzichtig neer
en buigt over de scherpe rand
haar broze knieën op het
duistere zompige bladerdek

zij ziet tot ver in de bodem
door troebel water heen
haar lijf voelt als die
verloren sleutel en weet
dat ze hem kwijt is

tastend en schuifelend
op het naakte eelt
slechts gekleed in haar
gekleurde lichtsluiers
die meedeinen in het ritme
van haar vermoeide lichaam

achter mat glas ontmoet ze ogen
van haar vertrouwde schaduw
ziet blind hoe hij haar aankijkt
het onmogelijke van haar vraagt
.

©svara
10/2013

.

.

Ongehoord

..
.

sinds wereldzeeën jullie levens
scheiden ligt verwachting
door tijd en meer vertroebeld
ongegrond tegen weten in

opgediept dobbert het verleden
stevig verankerd in een
andere taal dan dat koffie ooit
dichtbij heeft gesmaakt, bitter

hoe zijn dood jullie harten scheurt
nu hij onvermijdelijk zwijgt
misschien ziet, wie weet
hoe herinneringen uit luchtenruis
te verlichten te her-inneren

.

©svara
06-2013

.

 

.

.

.

Transformatie

©svara/2011

.

het was vandaag dat ik
iets wezenlijks kwijtraakte
niet dat het mijn bezit was
maar toch

illusies werden verfrommeld
het dierbare versnipperd
en verpulverd tot niets meer
dan ongrijpbare kronkelingen
die samenvloeiden naar uiteen

in stilte

worden fonkelresten verlicht
behoedzaam opgetild en gekoesterd
in die gouden holte voor ruimte
en tijd aan zwaartekracht voorbij
om weer uit te kunnen stromen

met hartewensen mee
.

©svara/2012

.

.

Ritueel

.

Klik voor vergroting
Het duurt wel even voordat de foto verschijnt

.

.

de zon links
het westen rechts
in een buiging naar
het levendige zuiden
voordat ik me terugtrek
in een cocon van stilte vol
subtiele ruis
totdat ik zit om te zitten
en mijmeringen in ijle
transparante lagen verluchten
klanken kunnen vervagen
van het krijsende jonge kind
gelijk op met vogels
die hun plek opeisen
hun natuurlijke slaap
ook uit de ogen wrijven
en zich net als hij de
dagenraad toe-eigenen

geen oordeel
staat hen in de weg

.

©svara
15-07-2012

.

.