Kernkracht

.

In het omhulsel van de dood
is het stil wanneer hij langzaam
infiltreert in een huid vol overgave.

De vrucht van het verleden
glanst in het licht van nu
om tot levend zaad te verdichten.

Hoe zal ik mijzelf herinneren
mijn klank, kleur en geur, alles
dat ooit door mij is aangeraakt.

1.DSC07255---kopie-Blog - kopie.
2.DSC07255---kopie-blog-.

3.DSC07255---kopie-blog- - kopie.

4.DSC07255---kopie-blog- - kopie.
5.DSC07255---kopie-blog©svara
11/13

Klik op de afbeeldingen voor een groter beeld

.

.

.

Ritueel

.

Klik voor vergroting
Het duurt wel even voordat de foto verschijnt

.

.

de zon links
het westen rechts
in een buiging naar
het levendige zuiden
voordat ik me terugtrek
in een cocon van stilte vol
subtiele ruis
totdat ik zit om te zitten
en mijmeringen in ijle
transparante lagen verluchten
klanken kunnen vervagen
van het krijsende jonge kind
gelijk op met vogels
die hun plek opeisen
hun natuurlijke slaap
ook uit de ogen wrijven
en zich net als hij de
dagenraad toe-eigenen

geen oordeel
staat hen in de weg

.

©svara
15-07-2012

.

.

Verstrengeld leven

.

.

.

.

hoe verstrengeld toch die levens
altijd zijn er knopen te ontwarren
er is geen weg terug, een troost
ligt in dat zalige zonnig lentelicht
als belofte dat het altijd nieuwe
zich naar een andere toekomst
wil ontvouwen, gedragen door
de herinnering aan puurheid
van liefdeszaden ooit geplant

.

©svara
14-05-2012

.


Klik voor muziek

.

.

.

.

.

.

Mijn ego en ik

.

.


‘Dancer’ ©1987 Rineke Dijkstra

.

.
oh kon ik mijn ego
af en toe maar opstropen
voor andere armen uit de mouwen

of  kon ik haar maar teruggeven
aan de hemel met de vraag
of ze een volgende keer
een leesbare gebruiksaanwijzing
willen meesturen voor mijn bouwpakket

en anders wil ik mijzelf nú terug
heeft u dat gehoord?
voor altijd nú

om op het juiste moment
te kunnen zwijgen

.

©svara
17-04-2012
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Kunst van leven

.

.

© Pieter D. Torensma/ nieuw leven in mijn tuin
.

.

zij die niks had
ook niets meer hoefde
van dat alles
alleen
met haar verlangen

naar steeds meer van minder
puur
ging ze haar geliefde achterna

vaarwateren op zijn schip
van west naar oost

waar ze aan veelheid
aan franjes durfde te sterven

het leven trouw
toen haar lente

een nieuwe cyclus begon
.

© svara
2009/2012

.

.

.

.

.

.

.

Spinnen in gedachtegangen

.
.
wanneer schijnzekerheid wordt beseft
schrijdt moed in het licht om te laten
nimmer wat wil gemist altijd dát
waar blijheid zich denkt, is gehecht

wanneer durf zijn plaats inneemt
spiegelt het universum
nieuw zaad in rondes geplant
gepland reeds lang voor zijn tijd

in de nacht voor de zon
achter potten met helderrode bloeiers
spinnen in die wachtkamer van geduld
waar niet doen niet niets doen is*
.
.

@svara
31-01-2012
.
* DOEN

.

.
.
.
.
.
.
.

Haar hemelse klank

.

.
uiteen gedreven wolken

woeien aan het firmament
roze rood, goud in het verschiet
toen het hemelgewelf

zich verder ontvouwde
om je in volle glorie te

eindelijk  mogen
  hemelen  waren je woorden

en jouw laatste adem
op die ene enkele tingeling
van jouw geliefde klok
zó sereen
tot echo werd gestild


.

.

________________________________________________________________

hemels verlangen

trage overgang

echt waar is overal

op weg naar de eeuwigheid

.

 

.Denn alles Fleisch ist wie Gras

Denn alles Fleisch, ist wie Gras, und alle Herrlichkeit des Menschen wie des Grases Blumen.
Das Gras ist verdorret und die Blume abgefallen.

De mens is als gras en zijn schoonheid als een bloem in het veld.
Het gras verdort en de bloem valt af.


.

.

.


1916-2009

svara

.

.

.