Kernkracht

.

In het omhulsel van de dood
is het stil wanneer hij langzaam
infiltreert in een huid vol overgave.

De vrucht van het verleden
glanst in het licht van nu
om tot levend zaad te verdichten.

Hoe zal ik mijzelf herinneren
mijn klank, kleur en geur, alles
dat ooit door mij is aangeraakt.

1.DSC07255---kopie-Blog - kopie.
2.DSC07255---kopie-blog-.

3.DSC07255---kopie-blog- - kopie.

4.DSC07255---kopie-blog- - kopie.
5.DSC07255---kopie-blog©svara
11/13

Klik op de afbeeldingen voor een groter beeld

.

.

.

Ritueel

.

Klik voor vergroting
Het duurt wel even voordat de foto verschijnt

.

.

de zon links
het westen rechts
in een buiging naar
het levendige zuiden
voordat ik me terugtrek
in een cocon van stilte vol
subtiele ruis
totdat ik zit om te zitten
en mijmeringen in ijle
transparante lagen verluchten
klanken kunnen vervagen
van het krijsende jonge kind
gelijk op met vogels
die hun plek opeisen
hun natuurlijke slaap
ook uit de ogen wrijven
en zich net als hij de
dagenraad toe-eigenen

geen oordeel
staat hen in de weg

.

©svara
15-07-2012

.

.

Verstrengeld leven

.

.

.

.

hoe verstrengeld toch die levens
altijd zijn er knopen te ontwarren
er is geen weg terug, een troost
ligt in dat zalige zonnig lentelicht
als belofte dat het altijd nieuwe
zich naar een andere toekomst
wil ontvouwen, gedragen door
de herinnering aan puurheid
van liefdeszaden ooit geplant

.

©svara
14-05-2012

.


Klik voor muziek

.

.

.

.

.

.

Mijn ego en ik

.

.


‘Dancer’ ©1987 Rineke Dijkstra

.

.
oh kon ik mijn ego
af en toe maar opstropen
voor andere armen uit de mouwen

of  kon ik haar maar teruggeven
aan de hemel met de vraag
of ze een volgende keer
een leesbare gebruiksaanwijzing
willen meesturen voor mijn bouwpakket

en anders wil ik mijzelf nú terug
heeft u dat gehoord?
voor altijd nú

om op het juiste moment
te kunnen zwijgen

.

©svara
17-04-2012
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.