Fossiel

.
ruw
stevig en robuust
zijn uiteinden prikkelen
een rozet fijn gevormd
wijst de wijsvinger een pad
blind en voorzichtig tastend
op het dak van duizenden tunnels
verbind ik me met het grauwe steen

poreus
de geur, het gruis
wordt gretig opgenomen
in die diepe levenslijnen
door beide handen ingepalmd
vergane tijden in het heden die
voor onbepaalde tijd door knoestig
ademend oerbot worden voortgedragen

.

©svara
31-05-2013
.
.

Advertenties

11 thoughts on “Fossiel

  1. Een prachtig gedicht! Twee woorden intrigeerden mij: “het stee”, i.p.v. “de steen”. Voor mij wordt het daardoor groter dan die ene steen. En ook:”poreus de geur, het gruis wordt…” en niet “worden”. Door de komma, slaat “wordt” alleen op “gruis”. Geniaal om geur poreus te noemen. Svara, je bent verrassend!
    Warme groet, Ineke Hamstra

    • @ Ineke Hamstra
      Welkom op mijn blog Ineke en dank je!
      Ik zou zeggen: neus maar eens lekker rond hier, wie weet vind je nog meer verrassingen :-)
      Hartelijke groet van mij

    • @Simen
      Per ongeluk? Niet helemaal maar het diende zich aan…. :-)
      Dat beide strofen naar de toekomst uitlopen ging wel per ongeluk en dát zie ik pas door jouw reactie.
      Dank je ik ben er blij mee.

  2. Lieve Nell
    Nu pas er aan toegekomen het gedicht te lezen..
    Het is mooi. Hier ligt echt je kracht in het dichten. Ik hoop er nog vaak van te mogen genieten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s