Terugtocht

.

DSC02505

.

wanneer teveel aan vuur
in woorden met een domper
uitdooft, het duistere achter
de ogen kan worden omgekeerd,
reikt de horizon eindeloos ver

door kosmisch vuur

kunnen gedachten verhelderen
in stilte verlichten, door opgaan
in de klank gelijk het mysterie
in een schelp, op weg naar
samenvallend uniek ‘zijn’

.

©svara/10/2014

.

.

Stilte

.

???????????????????????????????
zwarter dan een duister hol
in tijd, van tijd tot tijd gevangen

in eenvoud van gebroken licht
naar grenzeloos zicht, doorschijnend
zonder rafels, geen opsmuk of kleuring
geen enkele pluis of stofje meer te vervilten
tot een deken die het gestolde warm houdt

taal noch teken om zwaarte van licht
weer op handen te kunnen dragen
.

©svara/10/09/14

Klik op de foto om hem te vergroten

.

.

Dialoog in Haiku’s – 5

Zomer 2014

.

0003 .

Met Simen maakte ik (cursief) het plan tot een dialoog in Haiku’s in de zomermaanden juli en augustus. Hierbij het vijfde deel waarmee voor nu de cirkel rond is.

Ik schreef vanuit de Provence en tijdens mijn terugreis. Simen was zoals hij dat noemt bezig met zijn verblijfsvergunning.
Vaak schreven we heel snel over en weer via sms.
Met warmte kijk ik terug naar deze bijzondere dialoog in deze bijzonder tijd.

We hebben er niet dezelfde foto’s bij staan dus plaats ik onderaan ook de link naar zijn weblog..

23 augustus

Spelen door gangen
van gedachten. Op elke
hoek vind je een deur

De wortel kronkelt
Die genen gesnoeid, reiken
naar geen zonlicht meer

27 augustus

Slechts voor hen die mij
niet overleven blijf ik
niet in gebreke

Opgetild weten
Geen berg is te overzien
zonder te klimmen

Vogels vallen vrij
Uit een gemarmerde wolk
gedragen door lucht

De weg wordt als van
zelf. Als zwaartekracht op droog-
gevallen aarde

Een steen van wijsheid
opgestaan uit zee van tijd
volgt ons met zijn blik

28 augustus

Zie de bonte kraai
Geen god verzonnen of er
is een vlekje aan

29 augustus

Trouw als een hond, kent
de geest vreemde paden die
ik liefst oversla

28 augustus

Voor de wekker uit,
nodigt mij de merel in
zijn dagend lichtruim

29 augustus

Tussen ontwaken
en droom proef ik eenvoud, de
bron van eigenheid

28 augustus

Stil terras op gracht
Bladeren dansen afscheid,
hitte nog in glas

30 augustus

De sprinkhaan in beeld
voordat de lucht verdikte
kirde de krekel

Wolken stapelen
trapsgewijs naar noord. Ik zoek
een wolkenvanger

31 augustus

Oertaal van mijn stam
breekt mij met zijn roep uit zee
van gras…verleden.

1 september

Het kind in de zon
weet al van zijn bestaan. Een
schaduw op aarde.

Mens, kleine eenheid.
Spiegelveld van evenveel.
Binnen zo buiten.

.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Rotsen: Rocher des Mourres

.

Voor het blog van Simen klik HIER

.

.

 

Dialoog in Haiku’s – 4

Zomer 2014
.

Met Simen maakte ik (cursief) het plan tot een dialoog in Haiku’s in de zomermaanden juli en augustus. Hierbij het alweer het vierde deel.
Ik schrijf vanaf een zonnige camping in de Provence. Zoetjesaan bereid ik me voor om weer naar het koudere noorden te vertrekken.

Simen en ik hebben er niet dezelfde foto’s bij staan dus plaats ik onderaan ook de link naar zijn weblog.

 

0005
.

.

16 augustus

Zo veel in een mens
Soms loop je over in de
gebruikte ruimte

Dwaas, dol als een daas
wordt er gepikt en geslacht
uit de naam van niets

Ieder zijn geloof
Bijen volken uitgemoord
Je kind een ijsje

17 augustus

Vrije kinderen
zwieren blij op schommels en
aan wilgentakken

Mijn oude foto’s,
fonteinen, half steen en half
van stilstaand water

Als een halve maan
soms de herinnering, je
kleurt hem in tot vol

Regen valt neer als
onbestemde woorden. Zon
licht op de plassen

18 augustus

Uitgestald het fruit,
vuurt af met duizend geuren
het gebarsten lijf

Onbeperkt houdbaar
is alleen plastic in zee
Hij stijgt watervlug

19 augustus

Ontving een brief met:
“Eens kun je dit niet lezen”
“Teken voor ontvangst !”

21 augustus

Wolken sluieren
naar een onbeschreven blad
Bijna nieuwe maan

Het zicht belemmerd
Massa van de aarde in’t
licht der schaduwkant

Kronkelpad stevig
geworteld in het duister
even licht haar kruin

22 augustus

Zachte tik op raam,
ik dacht een aasvlieg zeker
bleek een pimpelmees

Ook al glom hij nog

zo glimmend goud, zo groen als
gif mepte ik hem dood

23 augustus

Veel hemels water
De boom huilt mee, onzeker
is de wandeling

Vlinders zweven kort
Licht houdt hun kleuren zichtbaar
als het kind in ons
.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Voor het blog van Simen klik HIER

.

.